پوشيده چه گوييم، همينيم كه هستيم ...
 



پنجشنبه، ۷ تیر







نوشته واشنگتن پست در مورد انتشار جمهوريت يا خبر فارسي‌اش را در راديوفردا را بخوانيد، منظورم را مي‌فهميد.

بعيد مي‌دانم كه اين آقاي كارل ويك اينقدر با جو ايران ناآشنا باشد كه نداند يا نفهمد چنين نوشته‌اي چقدر مي‌تواند دردسر براي جمهوريت و آقاي باقي درست كند. نمي‌خواهم مثل بعضي از دوستانم بگويم اصلا پول گرفته يا مشكوك است، اما همين كه در ابتداي مطلبش نوشته: «به نظر مي رسد اكنون زمان مناسبي براي راه انداختن يك روزنامه در ايران نيست» نشان مي‌دهد كه قلمش از ابتدا با پيشداوري همراه بوده و اصلا هم به اين فكر نكرده كه چنين حرفهايي چه عواقبي دارد.

همان سحرخيز كه از قولش نقل شده در ايران روزنامه‌ها امنيت ندارند، الان دارد در ايران ماهنامه آفتاب را منتشر مي‌كند. اين كارل ويك ابله، آخر فكر نمي‌كند كه خانم پروين امامي كه در موردش اينطور نوشته، ممكن است مشكلي برايش ايجاد شود؟ چند جمله بعد هم برداشته گفته هر روزنامه‌اي از رهبر انتقاد كند، بسته مي‌شود. كنار هم گذاشتن نام پروين امامي و صحبت از انتقاد از رهبر چه حاصلي جز اين دارد كه مرتضوي‌ها اين دو تا را همرديف بدانند و اجازه كار را از امثال جمهوريت بگيرند؟ اين البته همان چيزي است كه احتمالا امثال اين خبرنگاران بدشان نمي‌آيد؛ لااقل با تحليل ساده‌نگرانه ايشان كه همساز مي‌شود!

بالاخره اين هم تجربه‌اي است. تا دوستان ما باشند كه به بعضي از اين خبرنگارهاي لوس و پرادعا اما بي‌مغز خارجي اعتماد نكنند. بالاخره ما داخل ايران هستيم و مي‌خواهيم بمانيم و تا الان هم خيري از اين حقوق‌بشردوستان مدعي اما نادان نديده‌ايم. با اين نحوه خبر دادن، پس‌فردا، مرتضوي است كه با طعنه بگويد: رفقاي آمريكايي‌تان هم قبول دارند كه شما برانداز هستيد، خودتان قبول نمي‌كنيد؟!

خبرمان در رسانه‌هاي خارجي نرود، بهتر از اين است كه برود و تنها نتيجه‌اش برگه‌اي افزوده بر پرونده دادگاهمان باشد؛ به نظر من البته.










هاست و ثبت دومین