پوشيده چه گوييم، همينيم كه هستيم ...
 



پنجشنبه، ۷ تیر






براي تنها آخوند وب‌نويس اصلاح طلب

چه عجب! بالاخره يك مرد در دولت اصلاح طلب پيدا شد كه از پست دولتي و عوارض نامطلوب و شرايط ضدمردمي و غيرقانوني كه بر حضور در چنين جايگاههايي مترتب است، استعفا دهد. استعفا دادن البته لزوما كار مطلوبي نيست، بلكه گاهي ماندن و با دشواري از باقيمانده امكانات موجود بهره‌گيري كردن و به بيان بهتر مقاومت كردن، كار سخت‌تري است. اما وقتي كه ماندن كسي در جايگاهي به معناي همراهي و همدلي او با روند موجود تلقي شود، به فتواي من! نماندنش اولي و اوجب است.

من در ابتداي كار وب‌نوشت آقاي ابطحي، يك مشكل تئوريك با آن داشتم كه به سرعت برطرف شد. ايشان نوشته بود بگذاريد در اينجا محمدعلي ابطحي باشم بدون مسئوليت‌هاي حقوقي‌ام، و مشكل در اينجا بود كه من تصور مي‌كردم از ايشان منهاي شخصيت حقوقي‌اش چيزي باقي نمي‌ماند. اما با كمي دقت متوجه شدم كه ماشاءالله ايشان آنقدر فربه هستند كه هرچه ازشان كم بشود، باز مي‌ماند!!

اما امروز بحمدالله آن شبهه هم برطرف شده، ايشان مسئوليت را واگذار كرده و ديگر چيزي هم براي كم كردن ندارند. ابطحي مانده و يك وبلاگ و يك «دل از غصه داغون»! كه بايد دم در مجلس هفتم بنشيند و به عنوان بامشاد اصلاح‌طلب‌ها بخواند: بي‌وفايي، بي‌وفايي، دل من از غصه داغون شده...










هاست و ثبت دومین