پوشيده چه گوييم، همينيم كه هستيم ...
 



پنجشنبه، ۷ تیر






خدايا!
مسئوليت هاي شيعه بودن را كه علي وار بودن، علي وار زيستن و علي وار مردن است و علي وار پرستيدن و علي وار انديشيدن و علي وار جهاد كردن و علي وار كار كردن و علي وار سخن گفتن و علي وار سكوت كردن است تا آنجا كه در توان اين بنده ناتوان علي است؛ همواره يادم آر

به عنوان يك من علي وار: يك روح در چند بعد:
خداوند سخن بر منبر، خداوند پرستش در محراب، خداوند كار در زمين، خداوند پيكار در صحنه، خداوند وفا در كنار محمد (ص)، خداوند مسئوليت در جامعه، خداوند پارسايي در زندگي، خداوند دانش در اسلام، خداوند انقلاب در زمان، خداوند عدل در حكومت، خداوند قلم در نهج البلاغه، خداوند پدري و انسان پروري در خانواده، ... و بنده خدا در همه جا و همه وقت.
و به عنوان يك شيعه مسئول، وفادار به مكتب، وحدت و عدالت كه سه فصل زندگي اوست و رهايي و برابري كه مذهب اوست و فدا كردن همه مصلحت ها در پاي حقيقت كه رفتار اوست.
خدايا! اين ها علي را تا خدا بالا مي برند و آنگاه او را در سطح كسي كه از ترس خدا به خلاف شرع راي مي دهد و با خائن بيعت مي كند، پايين مي آورند.
تسبيح گوي ولايت جورند و رجز خوان كه: نعمت ولايت علي داريم.
خدايا! اخلاص و اخلاص و اخلاص

مدتهاست كه كسي بيشتر از شريعتي از زاويه‌اي كه او مي‌نگرد روح اسلام را درك نكرده است.










هاست و ثبت دومین