پوشيده چه گوييم، همينيم كه هستيم ...
 



پنجشنبه، ۷ تیر






يك چيزي را دقت كرده‌ايد؟ آواها و نظام موسيقيايي مذهبي ما كاملا در انحصار مداحي‌هاي جديد درآمده است. دست زدن و شعرهاي سطحي خواندن. آن هم با صدا و تنظيم كساني كه معمولا با موسيقي علمي يا سنتي بيگانه‌اند و صداي خوبي هم ندارند!

ده سال پيش اصلا اينطور نبود. تواشيح عربي و بعد فارسي خيلي بيشتر رواج داشت. تصنيف‌هاي سنتي و گاهي آهنگين هم بود. آنها باز يك آهنگي داشت، اشعارش يك مفهومي داشت.

كاش لااقل در همان مقوله تبليغ مذهبي با اينهمه خرجهايي كه كرده‌اند، يك كم تخصص پيدا مي‌كردند. اينقدر پسرفت نمي‌كردند. تواشيح ده سال پيش را كه با مداحي‌هاي امروز مقايسه كنيد، فرق ماجرا مشخص مي‌شود.

بخش ديگري از اين پسرفت را بين محافل گسترده و شايع «شبي با قرآن» در آن سالها، و هيئت‌هاي امروزي مي‌توان ديد... واقعا نظام تبليغات مذهبي جمهوري اسلامي دارد شوت مي‌زند. در سازمان تبليغات اسلامي و امثالهم را بايد گل گرفت به نظر من!










هاست و ثبت دومین