پوشيده چه گوييم، همينيم كه هستيم ...
 



پنجشنبه، ۷ تیر






مي‌گويند پيشرفت علم نتيجه يك وضعيت جديد و زادهء يك نياز است. يعني علوم معمولا وقتي پيشرفت مي‌كنند كه بشر در شرايط نويي قرار گيرد و به لحاظ مادي يا معنوي نيازي به بسط و رشد آنها احساس كند. بعدش مي‌گويند شروع اين راه هم بايد با يك پرسش باشد: پرسش آغازين، كه از سوي نخبگان هنرمند صورت مي‌گيرد. هر اقدامي براي پاسخ به پرسش آغازين، مسير و چگونگي رشد علم را مشخص مي‌كند. احتمالا آخرش هم عوام توافق مي‌كنند كه چيزي نگويند، چون مي‌ترسند پرسش مجددي پيش بيايد كه باز علم مجبور شود پيشرفت كند! ولي نخبگان هنرمند جديدي ظهور مي‌كنند كه باز پرسش جديد را مطرح مي‌كنند.

حالا جامعه ما در دوران جديد و با شرايط جديدي كه آقاي احمدي نژاد و دولتشان دارند برايمان به ارمغان مي‌آورند، در آستانه يك جهش بزرگ در زمينه علم روانشناسي قرار گرفته است. نياز فراگير به وجود تئوري‌هايي كه امكان بقاي نسل بشر در شرايط رواني جديد را ممكن بداند و بتواند توضيح دهد كه چرا اعصاب آدمهاي اين جامعه اين حد از [...] را تحمل مي‌كند، نيازي ضروري است. پرسش آغازين هم اين است كه: چگونه تحمل كنيم؟!

من به شخصه يقين دارم كه دانش روانشناسي در ايران به زودي پيشرفت‌هاي سريعي را به خود خواهد ديد و نسل نوي ايراني دوباره به زندگي خواهد خنديد، اين بار به نوعي ديگر!










هاست و ثبت دومین